- முனிவன். முனைத்திறத்து மிக்கசீர் முனைவர் (சீவக. 707). 2. Saint, sage;
- கடவுள். வினையினீங்கி விளங்கியவறிவின்முனைவன் (தொல். பொ. 649). 1. God, as the First Being;
- தலைவன். முனைவற் குற்றுழி வினைமுற்றி வருவோன் (திருக்கோ. 329, கொளு). 3. Chief;
- பகைவன். (சது.) Enemy;
- அருகன். முனைவனுக் கிறைஞ்சினான் முருக வேளனான் (சீவக. 1943). 5. Arhat;
- புத்தன். (பிங்.) 4. The Buddha;
|