- -5 v. intr. 1. To behindered, checked; தடைப்படுதல். அப்பாற்றறுகி (பணவிடு. 242). 2. To be frustrated;to fail; தவறுதல். (W.) 3. To stammer in speaking; திக்கிப்பேசுதல். அவன் தறுகித் தறுகிப் பேசுகிறான். 4. To linger, loiter; தாமதித்தல். தறுகிநின்றா னென்மேற் றயவால் (விறலிவிடு.).
|