Dictionary Meaning of சிதம்பு

III. v. i. become rotten by too much water or moisture, பதனழி; 2. be soaked ஊறு. சிதம்பப் போட, to put to soak (as cocoanut fibre etc. for cordage). சிதம்பல், v. n. anything too soft or spoiled by too much moisture. சிதம்பல் காய், spoiled fruit. சிதம்பு, v. n. & s. rottenness, spoilt condition; 2. meanness. சிதம்பர், base persons, இழிந்தோர்.

[citmpu] ''s.'' [''improp. for'' சிலம்பு.] Ankle rings for the feet, ஓர்காலணி. ''(R.)'' 2. See சிதம்பு, ''v.''
[citmpu] கிறது, சிதம்பினது, ம், சிதம்ப, ''v. n. [prov.]'' To be macerated and spoiled by too much moisture; to have the firm ness, or texture of a substance destroyed; to become rotten, பதனழிய. 2. To be steeped or soaked--as rice, to become stale, சிலிர் க்க. 3. To be soaked--as the hands by working in water, or the feet by walking among moist vegetables, &c., கைகால் சிலி ர்க்க. 4. To be injured--as crops or other vegetation by excess of water, நீர்ச்சாவியாக.
''v. noun.'' Excessive maceration, softness, &c. பதனழிவு. ''(R.)''

n. < சிதம்பு-. 1. Debasement in quality, spoilt condition; தன்மையினழிவு.(பிங்.) 2. Baseness, meanness; இழிவு. சிதம்பநாயேன் (தேவா. 996, 1). 3. Excessive maceration; பதனழிவு. (J.)