- n. < சத்தி+. (Šaiva.) Stage or region in which actionis manifest, presided over by the kiriyā-catti of Šiva, one of five cutta-tattuvam, q.v.; சுத்ததத்துவங்களுள் ஒன்றாய்ச் சிவனது கிரியாசத்திக்கு இடமாய்ச்சுத்தமாயை காரியப்படுவதாயுள்ள விருத்தி. (சி. போ.பா. 2, 2, பக். 139.)
|