Dictionary Meaning of கோத்திரி

நற்குலத்தோன். பரத்துவசனுக் குறவுரிய கோத்திரி (பாரத. பதினான் காம். 200). Man of noble birth;
மலை. கொங்கின் புசககோத்திரி (திருப்பு. 1187). Mountrain, hill;
. See கோத்தனி. (யாழ். அக.)
தெய்வங்களுக்குப் படைப்பிட்டு அதன்பேரில் நாட்டும் திரி அல்லது சிருபந்தம். Nā. Burning wick or smal torch placed on an offering of cooked rice to a deity;

n. < gōtrī nom. sing. of gōtrin. Man of noble birth; நற்குலத்தோன்.பரத்துவசனுக் குறவுரிய கோத்தரி (பாரத. பதினான்காம். 200).
n. < gōtra. Mountain,hill; மலை. கொங்கின் புசககோத்திரி (திருப்பு. 1187).
n. cf. gōstanī. Seeகோத்தனி. (யாழ். அக.)
n. < கோ +. Burningwick or small torch placed on an offering ofcooked rice to a deity; தெய்வங்களுக்குப் படைப்பிட்டு அதன்பேரில் நாட்டும் திரி அல்லது சிறுபந்தம்.Nāñ.