- கார்3-. உவர்த்தல். மென்றுறைப்புனல் கூர்ப்புறக் கடலேறி (தணிகைப்பு. திருநாட். 164). 4. cf. To be saltish, brackish;
- அறிவுநுட்பமாதல். கூர்த்த வறிவு. 3. cf. kṣur. To be keen, acute, penetrating, as the intellect;
- கூர்மையாதல். கூர்க்குநன் மூவிலைவேல் (தேவா. 367, 8). 2. cf. kṣur. To be sharp, as the edge or point of an instrument;
- மிகுதல். கூர்ப்புங் கழிவுமுள்ளது சிறக்கும் (தொல். சொல். 314). 1. To be abundant, excessive;
- சினத்தல். கூர்த்துநாய் கௌவிக் கொலக்கண்டும் (நாலடி, 70). 5. cf. jūr. To be enraged, become furious;
|