- 4 v. intr. < கரி. [M. karaik-ka.] 1. To be charred; to become charcoal;கரியாதல். கரிகுதிர்மரத்த கான வாழ்க்கை (அகநா. 75). -- 0746 -- 2. To become black; கருமையாதல். கரிந்த நீள்கயல்(திருவிளை. விருத்தகு. 20). 3. To be scorched,burnt; தீய்தல். தளிர் . . . காயெரிக் கரியக்கரிய(கம்பரா. மிதிலை. 81).
|
