Dictionary Meaning of அனாதை

திக்கற்ற-வன்-வள்-து. Colloq. Destitute person or animal;
சோடசகலையு ளொன்றான யோக ஸ்தானம். (தத்துவப். 142.) A mystic centre in the body, one of cōṭacakalai, q.v.;

n. < a-nātha. Destitute person or animal; திக்கற்ற-வன்-வள்-து.Colloq.
n. < a-nāda. (Šaiva.)A mystic centre in the body, one of cōṭaca-kalai, q.v.; சோடசகலையு ளொன்றான யோகஸ்தானம். (தத்துவப். 142.)