- s. (அ priv.) inferiority, கடைத் தரம்; 2. vileness, கேடு. அதமபட்சம், at least; lowest degree. அதமன் (x உத்தமன்), a vile person. அதமாங்கம், the foot. அதமதானம்(x உத்தமதானம்), giving for praise. அதமம் ஐந்து ரூபாயாவது கொடு, give me at least five rupees. அதமாதமன், vilest of the vile.
|
